آغوش گشودن ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣
درخت ها
در آغوش سرد کوه
بی برگ
بی جوانه
بی بار
تا آسمان میروند تا دور دور .
آنان
چو مردگان
عریان ،
خالی
از نشانه های بهار ،
تنها ، و نا امید
میشمارند روز ، روز.
شعری از خانم پریسا . ب (شاعره ) در باره عکس
♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣
نگاه کن در آغوش سرد کوه
ویرانه گشته ام
نگاه کن
که هستم اما چو هیچ ها
در سزمین پوج کوه ها
افسانه گشته ام
نگاه کن
از یاد برده ام حتی بهار را
حتی صدای بلبلی از راه دور را
در هستی پاییز ادغام گشته ام .
نگاه کن تصویر آواز سرد را
انجا که میتوان شنید حتی سکوت را
در دام سنگ ها بیچاره گشته ام .
نگاه کن
شاید ،
به معنی غربت برسانی
تو هوش را .
اینسان ، به معنی واژه مغلوب گشته ام
شعری از پریسا .ب شاعره خانم در باره عکس
|
لينك ثابت اين پست| نوشته شده توسط Ehsan Sabbaghi// احسان صباغی در شنبه بیست و دوم دی 1386 و ساعت 9:23 |
