ثابت ، لرزان ، مواج 

این عکس را هم در منطقه کندوان گرفته ام ولی به دلیل اینکه بافت منطقه کندوان در آن جاری نیست و به نوعی متعلق به حغرافیای خاصی به نظر نمی رسد آن را جز مجموعه عکس های  منطقه کندوان قرار ندادم .

دو برداشت از یک عکس

برداشت یک  

بنگر به کوه و دشت
زیبا تراز بهار
در زیر آفتاب
با این همه سکوت
تکرار میکنند
بی بار مانده اند
بی یار مانده اند
از خاطرات سخت
بیمار مانده اند

باور نمیکنند
حتی بهار را .......

برداشت دو

باد بهار چنان وزید
تا شاخه نو جوان یار
خم شد
بروی شاخه عریان دیگری.

احساس کرد
در آعوش شاخه جان گرفت .

نزدیک شد نزدیک تر
بر تن عریان شاخه ها.
اینسان در آغوش شاخه جا گرفت.

احساس کرد بهار هم
اورا در آغوش خود گرفت.

                                       شعرها از خانم پریسا . ب  (شاعره ) در باره عکس

                      ------------------------------------------------------------------------------

قرار نبود این سایت تبدیل به فتو بلاگ صرف شود . سعی می کنم بزودی موارد دیگری را هم در این وبلاگ قرار دهم .

   آغوش گشودن   ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣

 درخت ها
در آغوش سرد کوه
بی برگ
بی جوانه
بی بار
تا آسمان میروند تا دور دور .

آنان
چو مردگان
عریان ،
خالی
از نشانه های بهار ،
تنها ، و نا امید
میشمارند روز ، روز.

                        شعری از خانم پریسا . ب  (شاعره ) در باره عکس

                                       ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣           

نگاه کن در آغوش سرد کوه
ویرانه گشته ام

نگاه کن
که هستم اما چو هیچ ها
در سزمین پوج کوه ها
افسانه گشته ام

نگاه کن
از یاد برده ام حتی بهار را
حتی صدای بلبلی از راه دور را
در هستی پاییز ادغام گشته ام .

نگاه کن تصویر آواز سرد را
انجا که میتوان شنید حتی سکوت را
در دام سنگ ها بیچاره گشته ام .

نگاه کن
شاید ،
به معنی غربت برسانی
تو هوش را .

اینسان ، به معنی واژه مغلوب گشته ام

                                               شعری از پریسا .ب  شاعره خانم در باره عکس

بین ما همیشه فاصله ای هست
از من تا تو
وقتی که چشمان خیست
پشت ویزور یخ می زند
و کسی نیست که این قندیل را
گرم کند

                     شعری از نازلی حقانی پرست در باره عکس

                                    ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣

زندگی سخت و طاقت فرساست
این تماشاگریم جان فرساست

انتطارم همه تا فرداهاست .

پشت فرداهایم
بی چراغی پیداست .

                       شعرها از پریسا .ب  شاعره خانم

                               -------------------------------------------------------

 به مناسبت بارش برف شدید دیشب و بچه های که امروز در خیابان دیدم  تصمیم گرفتم این عکس را که سا لها پیش از پسر بچه ای گرفته ام در وبلاگ قرار دهم .

                                 ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣  

    من و این کوهستان

یک پنجره که بعد از اذان صبح خورشید را نظاره کنم یک پنجره که پرواز پرنده را نظاره کنم یک پنجره میان منو دنیای عاشقان یک روزنه میان منو این دنیای بی کران ... تاکی درون خویشتن افسرده ناله کنم تاکی زبسته درها شکفه پیش خدا کنم یک پنجره که آبی آسمان را نطاره کنم یک پنجره به سوی دنیای عاشقان یک پنجره شده رویای این دلم یک پنجره شده رویای این دلم            ( شعری از  پریسا -ب در باره عکس )	شاید بشود پیوند کنیم پنچره را به در بسته غم وقتی باران میبارد و گل شمعدانی این چنین عاشق و شاد میزند طعنه بر زمین سنگی که شده مادر او             ( شعری از پریسا - ب در باره عکس )                                         وب شاعره
در دل این کوه سنگی عشق را زیباتر از رویای دیرین یافتم . آفتاب ، باران ، زیبایی هستی گل ، من خدا را در دل این سنگها هم یافتم .   ( شعری از  پریسا -ب در باره عکس )	نگاه کن می شود هر جا پنجره زد سخت نیست باور آنکه دردل سنگ هم گل بروید اما شاید کسی باشد که پنجره باز را کنار گل سرخ نخواهد مبادا پنجره بسته شود و گل سرخ دلش بگیرد...              ( شعری از مرضیه در باره عکس )

               

   شبانه (۱)

وقتی برای شنیدن نیست

زمستان پاییز را بلعیده است

بیا پیش از انکه بهار

کابوس درخت را بارور کند

به بلند ترین شاخه زیتون دلمان را دخیل بندیم

شاید که هیاهوی باد میان خلوتی برگ های نبوده اش

ناقوس بودن بنوازد

شاید که این بار

پیش از انکه فصل ها ورق خورند

و سهم من از تو کفش های مانده لنگه به لنگه بر پاشنه در باشد

مسافر یک جاده شویم

شاید که این بار دیگر دیر نشود

ساعتی که با بودنمان کوک می شود...

                                         نازلی حقانی پرست

 و اما در باره

        روستای کندوان

كندوان يكي از سه روستای صخره‌ای جهان است . دو روستای دیگر در آمریکا و ترکیه واقع شده اند و این در حالی است كه ديگر کسی در داكوتا آمريكا و كاپادوكيه تركيه زندگی نمی كند . معماری روستای كندوان و جاری بودن زندگي مردم در قالب بافت قديمی‌ آن يك استثنا در دنيا به حساب می‌آيد . كندوان که در استان آذربایجان شرقی واقع شده ، روستايی است بنا شده در دل صخرهها و  سازه اين دهكده را سنگ‌ها تشكيل می‌دهند . خانه‌ها هرمی ‌شكل هستند و برای دام‌ها نيز حفره‌هايي در دل سنگ‌ها بنا شده است .

پرفسور «ديويد رول» باستان‌شناس مشهور انگليسی در سفر به ايران و كشف نخستين مسير پستی دنيا ، قدمت كندوان در اين مسير را يكی از استنادات خود براي نظريه فرود آدم ‘‘يكجانشينی بشر غار نشين و زندگي اجتماعی انسانها‘‘  قرار داده است .

تاکنون سه عکس از این منطقه را در وبلاگ قرار دادم . سعی میکنم در آینده نیز عکسهای دیگری را که در این منطقه ثبت کرده ام در وبلاگ قرار دهم .

        عکس های مرتبط :  عکس شماره یک                   عکس شماره دو     

  RSS