Your hands delivered me the green stalk of a message

                                                                    ( sohrab sepehri )

دست‌هايت ، ساقه سبز پيامی را می‌داد به من

                                                       ( سهراب سپهری )

                                   
                              -------------------------------------------------------------------------------

تصویر از دست فروشی است که در کنار خیابان جهت ارائه کالایش ( انگشترها ) از انگشتان دستش به عنوان ویترین و گالری استفاده کرده است .

About sunset amid the tired presence of objects

an expecting eye watching the volume of time

                                                                ( sohrab Sepehri )

 دم غروب ، ميان حضور خسته اشيا
نگاه منتظري حجم وقت را مي ديد.

                                   ( سهراب سپهری )

                                   ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣    ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ 

دل غروب از ابرهای بیمار آسمان
چرکین نشسته است

نگاه کن خورشید
چگونه فاش میکند
سیاهی زمین را در ابر

نگاه کن
چگونه زمینیان بی ایمان
ترسیم کرده اند سیاه را
در سرنوشت ابرهای سپید ناز

نگاه کن
از ورای این ابرها بی هویت
آسمان و خورشید را
زیبا تر از خیال و ترسیم آدمی


نگاه کن
که زشت کاری من و تو
بر زمین و آسمان
در کنار زیبایی ها تحقیر میشود


و من چنین است که ایمان میاورم
به زیباترین زیبایان

به او که عشق را به من می بخشد
تا از دریچه کوچک قلبم
یک پنجره به عالم هستی
بروی تمامیت زیبایی ها
و هستی عالم گشوده شود

نگاه کن
چگونه غروب با سپیده دمان
در رقابت است

چه لذتی است وقتی غروب را مینگرم
و با شوق دلبریش عاشقانه به رویا میروم

                               شعری از پریسا ـ ب ( شاعره )  در باره عکس

                           ------------------------------------------------------------------------------              

 این تصویر هنگام بازگشت از تبریز به تهران در سال ۱۳۷۶ از داخل قطار گرفته شده است .

از مجموعه کوچه های کاشان

 در كوچه ما آوازي نيست.

شب ، گلدان پنجره ما را ربوده است

                                         ( سهراب سپهری )

                               ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣    ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣  

کوچه باریک
راه تاریک

زندگی اما
باریک
تاریک
راه باید رفت !
                     شعر از  نازلی حقانی پرست

                               ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣    ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣  

کوچه مثل دل من زندان است
سبز نیست بیمار است

گاه هم رهگذری میگذرد
کوچه تنها و غمین مینگرد
هیچ پیوندی نیست
شوق فردایی نیست

کوچه تنها
پشت دیوار بلند
میداند
که عبور من و تو کوتاه است
و زمان کوتاه است

کوچه میماند و تنهایی او
کوچه میماند و تنهایی او

           شعری از پریسا ـ ب ( شاعره ) در باره عکس

 poster By : Ehsan Sabbaghi                                                                       صادق هاتفی و شفق خدائیان در صحنه ای از فیلم 

The Last Moment Production Date: 1988	Persian Name: Akharin Lahzeh
Director: Farrokh Ansari Basir	Screenplay: Farrokh Ansari Basir, Hasan Sahebgharani
Make-up Artist: Mehdi Habibipour, Sharareh Azizi	Editor: Daryoosh Ashoori
Music: Kambiz Roshanravan	Production Designer: Alireza Esma'eeli
Special Effects: Mehdi Bahmanpour	Line Producer: Hasan Kaffash Eraghi
Producer: Daryoosh Ashoori, Gholamhosein Boloorian	Still Photographer: Amir Nazaran
Director Of Photography: Mohammadreza Salehian	Costume Designer: Nasrin Sa'adatpour
Distribution: Laleh Film	Titling: Asadollah Majidi
Production Company: Moballeghan Cinema Co.	Trailer: Mahin Navvab Irani
Ass. Director: Nader Soori, Ehsan Sabbaghi	Script Supervisor: Fatemeh Zivari
Ass. Cinematographer: Reza Joodi, Mohammadreza Khamehchian	Camera Crew: Asghar Rahimiannejad, Hasan Keshvari, Saleh Siami
Lighting: Mehrzad Nazeri	Unit Production Manager: Abdolreza Shabestanipour
Ass. Production: Abdollah Shahbazzadeh, Rasool Taghvaee	Transportation: Siavash Shahidi, Ghodratollah Khorramfar
Sound Supervisor: Hariton Eskandari	Mixing: Hariton Eskandari
Music Studio: Bell Studio	Dubbing Director: Ezzatollah Moghbeli
Sound Ass.: Hariton Eskandari	Laboratory: Filmsaz Co.
Negative Cutter: Naser Ansari, Akbar Karami	Color Processor: Ali Najafi, Hasan Niknejad
Make-up: Mehdi Habibipour, Sharareh Azizi	Dubbing Studio: Apadana Studio
Poster Designer: Mohammadali Bateni	Printing: Mahmood Karimi, Ashkan Izadi
Ass. Editor: Alimohammad Kazemi	Optical Effects: Asadollah Majidi
Cast: Katayoon Riahi, Sadegh Hatefi, Khosro Shoja'zadeh, Ezzatollah Moghbeli, Shafagh Khodaian, Reza Karamrezaee, Manoochehr Azari, Mehri Vedadian, Farhang Mehrparvar, Farzad Ansari, Mas'ood Ostadalimohammad, Ali Jafari, Hamid Lolaee, Hosein Khorzoghi, Mandana Babakhani, Isa Moridi, Sadegh Tavakkolinia, Rahman Kharrazchi   Review  After Islamic revolution in Iran, Mr Farazemi (Sadegh Hatefi ) goes to America by cheating his wife ( Katayoon Riahi ) out of her properties. After a while, he runs out of money; he robs a bank and returns to Iran. He find out that his ex-wife is about to marry another man ( Khosro Shoja'zadeh ) . By the help of his father-in-law ( Ezzatollah Moghbeli ) , he meets his little daughter, Goli ( Shafagh Khodaian ) . He decides to kidnap Goli and leave the country. On his ex-wife's wedding night, he manages to kidnap the girl. The woman's husband chases him. Thinking he is Rambo, Mr Farazemi jumps down a tall building and dies.         آخرین لحظه سال ساخت: ۱۳۶۷                                    كارگردان: فرخ انصاري بصير فيلمنامه: فرخ انصاري بصير، حسن صاحبقراني طراح چهره پردازي: مهدي حبيبي پور، شراره عزيزي تدوين: داريوش آشوري موسيقي: كامبيز روشن روان طراح صحنه: عليرضا اسماعيلي جلوه هاي ويژه: مهدي بهمن پور مدير توليد: حسن كفاش عراقي تهيه كننده: داريوش آشوري، غلامحسين بلوريان عكاس: امير نظران مدير فيلمبرداري: محمدرضا صالحيان طراح لباس: نسرين سعادت پور پخش: لاله فيلم تيتراژ: اسدالله مجيدي محصول: شركت سينمايي مبلغان آنونس: مهين نواب ايراني دستيار كارگردان: نادر سوري، احسان صباغي منشي صحنه: فاطمه زيوري دستيار فيلمبردار: رضا جودي، محمدرضا خامه چيان گروه فيلمبرداري: اصغر رحيميان نژاد، حسن كشوري، صالح صيامي نور پرداز: مهرزاد ناظري مدير تداركات: عبدالرضا شبستاني پور دستيار تداركات: عبدالله شهباززاده، رسول تقوايي حمل و نقل: سياوش شهيدي، قدرت الله خرم فر صدا گذاري: هاريتون اسكندري ميكس: هاريتون اسكندري استوديو موسيقي: استوديو بل مدير دوبلاژ: عزت الله مقبلي دستيار صدا: هاريتون اسكندري لابراتوار: شركت فيلمساز قطع نگاتيو: ناصر انصاري، اكبر كرمي اتالوناژ: علي نجفي، حسن نيك نژاد چهره پرداز: مهدي حبيبي پور، شراره عزيزي استوديو صدا گذاري: استوديو آپادانا طراح پوستر: محمدعلي باطني چاپ: محمود كريمي، اشكان ايزدي دستيار تدوين: عليمحمد كاظمي تروكاژ: اسدالله مجيدي     بازيگران:كتايون رياحي، صادق هاتفي، خسرو شجاع زاده، عزت الله مقبلي،شفق خداييان، رضا كرم رضايي، منوچهر آذري، مهري وداديان، فرهنگ مهرپرور، فرزاد انصاري، مسعود استاد عليمحمد، علي جعفري، حميد لولايي، حسين خورزوقي، ماندانا باباخاني، عيسي مريدي، صادق توكلي نيا، رحمان خرازچي ساير اطلاعات: مشاور كارگردان: منوچهر عسگري‌نسب افكت: مهدي بهمن‌پور خط: محمود سينايي‌نژاد ترتيب: بهرام سالكي طراح آرم: عليرضا ذاكري متصدي ضبط و تركيب موسيقي: منوچهر رياحي اجراي لباس: مرضيه قزوان چاهي سال نمايش: ۱۳۶۸   خلاصه داستان همزمان با سالهای انقلاب، فرازمي (صادق هاتفی) با سو‌ء استفاده از دارايي همسرش ( کتایون ریاحی) به امريكا مي‌رود و پس از مدتي با تمام شدن موجودي‌اش اقدام به سرقت از بانك مي‌كند و به ايران بازمي‌گردد، اما درمي‌يابد كه همسر سابقش با جواني ( خسرو شجاع زاده ) قرار ازدواج گذاشته است. او چند بار با پادرمياني پدر همسرش ( عزت الله مقبلی ) دختر كوچك خود ( شفق خدائیان) را ملاقات مي‌كند و تصميم مي‌گيرد كه با ربودن او بار ديگر به خارج از كشور بگريزد. فرازمي كه به شدت تحت تأثير فيلم‌‌‌هاي اکشن و داروهاي مخدر توهم زا است، در شب مراسم ازدواج همسر سابقش به خانة او مي‌رود و دخترش گلي را مي‌ربايد. شوهر جديد زن او را تعقيب مي‌كند و فرازمي كه تحت تاثیر مواد توهم زا خود را "رمبو" تصور می کند و در اين خيال است كه هلي‌كوپترهاي امريكايي براي نجات او آمده‌اند هنگام سوار شدن به هلی کوپتر از ساختمان بلندي سقوط مي‌كند و جان می دهد .

 حوض نقاشی من بی ماهی است

تقدیم به نازلی حقانی پرست برای بازگشت و نگارش مجدد در وبلاگ زیبایش

و لیلا آذر زاد که بنده را به نگارش شعر دعوت کرده بودند ( عکس به جای شعر )

و پریسا . ب ( شاعره )  برای ارسال شعر های لطیفش

                                   ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣    ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣     

توی این حوض قشنگ
همه خاطرات من
پیش ماهی ها بودند

وقت بازی تو حیاط
خیره بودم
به ماهی ها

عکس خورشید عکس ماه
سایه های آدمها
دویدن تو حوض آب
بوسه دادن به حباب
همین تکرار میشد
هر روز و شب

ماهی های خوب من
چه بی آزار بودن
ساکت و رام بودن
توی این حوض قشنگ
شاید زندونی بودن

                  شعری از خانم پریسا . ب  (شاعره ) در باره عکس            

                                     ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ 

رفته بودم لب حوض
تا ببینم شاید
عکس تنهایی خود را در آب
آب در حوض نبود.
ماهیان می گفتند:
هیچ تقصیر درختان نیست
ظهر دم کرده تابستان بود
پسر روشن آب
دم پاشویه نشست
و عقاب خورشید
آمد او را به هوا برد که برد.
به درک راه نبردیم به اکسیژن آب.
برق از پولک ما رفت که رفت.
ولی آن نور درشت
عکس آن میخک قرمز در آب
که هر وقت باد می آمد
دل او
پشت چین های تغافل میزد
چشم ما بود.
روزنی بود به اقرار بهشت.
تو اگر در تپش باغ خدا را دیدی
همت کن
و بگو
ماهیان
حوضشان بی آب است.
باد می رفت به سر وقت چنار
من به سر وقت خدا می رفتم.

                        شعر از سهراب سپهری از طرف سیمین

از مجموعه کوچه های کاشان

  بی تو مهتاب شبی باز از آن كوچه گذشتم 

                                            همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

سال نو مبارک  و امیدوارم كوچه خاطرات خوبتان مكرر شود . . .

هيچ چيز در اين جهان
 چون آب ، نرم و انعطاف پذير نيست .

 با اين حال براي حل كردن آنچه سخت است
 چيز ديگري ياراي مقابله با آب را ندارد .
 نرمي بر سختي غلبه مي كند

 و لطافت بر خشونت .
                                          " لائوتسه "

 دو برداشت از یک عکس

سایه

در کوچه باغ های کاشان
خشک باد می گریخت
از آغوش آن کویر.

و در کوچه باغها
با گرمیش لبان خشک شده ام را نوازش میکرد

چند فرسخ دورتر
درکوچه های شهر
زیر هزاران انبوه سیم
سایه بود ...

و میشد روز را در سایه ها
در زیر سیم ها قدم زد
انگار که شهردار فراموش کرده بود
جایی برای قدم زدن ما لازم است
جایی پراز درخت
جایی خنک مانند بازار شهر
که سقفش مرا بیاد اجداد هایمان میبرد
که چه مهربان... سقفی گذاشتند

جایی برای خود را یافتن
جایی برای مردمان خسته از چمپاته زدن در سایه

جایی برای راه رفتن در سایه
جایی قشنگ
که چشم هایمان آزار نیابند
جایی پرا ز سایه با یک فواره آب
جایی برنگ روشن
قرمز ، نارنجی ،....
نه این سیاه چال پر زسیم .

برداشت دو

امید من امروز قد کشیده است
و از این تیر چراغ برق هم بالاتر است
بالا میرود بالاتر
تا به آسمانی روشن
تا به ستاره ای که مال مردم خوب است
میرسد

و ناگهان مثل خاطرات این دیوار
که درحقارت این کوچه خاکی گم میشوند
فراموش میشود .

در کوچه های اندوه خاطرات من
در کوچه های پر شده از فریاد
و مرده هایی که به سو کشیده میشدند
جایی برای تکیه کردن روحم نیست .

حس میکنم هزار بار در جنگ مرده ام
من که ازدوردستها به یک خبر قلاب زندگیم را میکوبیدم
و در تمام لحظه ها صدای گلوله را احساس میکردم
چقدر دلم میخواست میدانستم
آیا کسی در این دنیای راستگویان
برای کودکان زنده در جنگ گریه میکند ؟
اجساس میکنم
که دنیا وارانه میشود
و شاید در این وارانه ها سری است
که امید من قد کشیده است

                         شعرها از خانم پریسا . ب  (شاعره ) در باره عکس

                           --------------------------------------------------------------------------------------

 بعد از این همه سال برای خودم شاید  فضای شبه اکسپرسیو نیستی و فریتز لانگ گونه عکس جذاب باشد . ۲۸ اسفند روز تولد صادق هدایت بود ،  با توجه به اینکه او هم تحت تاثیر اکسپرسیو نیسم آلمان قرار داشت ، این عکس را به منظور یاد آن نویسنده خاص و یاد آوری روز تولد او در وبلاگ قرار دادم .

نفوذی

  RSS